kowt

"when i was a little kid, i fell from a tree. but i managed to hold on to a branch. i was up there for a long time and wasted. the silence, the pain in my arms, the blood pumping in my ears. then i fell. i couldn't remember what happened when i hit the ground. all i could remember was the agony of holding on and the wonderful feeling of letting go."

just got this quote through a text from a friend. i hit my heart so hard that i just wanna share it with you. though, its not yet the time for me to let go of my feelings with the one i love right now. im still managing to hold on with my feelings with him and i think there will be no point for me to let go this time. lalng just wanna share

Hirap tlgang magmahal..

Mahirap magmahal sa taong hindi mo alam kung mahal ka din niya..
Minsan gusto mo ng sumuko.
Minsan gusto mo pa rin ipagpatuloy kahit masakit.
May puntong napapagod ka na rin.
Hindi mo alam kung anong iisipin mo.
Hindi mo alam kung anong ikikilos mo.
Hindi mo alam kung tama ba ang nararamdaman mo.
Hindi mo na naiisip kung ano ang iniisip at sinasabi ng ibang tao.
Ang mahalaga na lang syo ay ang nararamdaman ng puso mo.
Masakit man ito o masarap..
Habang tumatagal...
Habang lumilipas ang araw..
Mas lalo kitang minamahal.
Ni hindi ko naiisip na tanungin ang sarili ko..
"Mahal din ba niya ako?
O matututunan din ba niya akong mahalin?
Bakit kailangan niyang gumawa ng mga bagay na mas ikahuhulog ng loob ko sa kanya?
Kung wala naman siyang ibang pakay kundi pagkakaibigan lang..
Kahit iwasan kong hindi maramdaman, bakit umaasa ako?
Kahit alam kong walang kasiguraduhan, bakit nagsasakripisyo akong saktan ang sarili ko?"
Isa lang ang sagot dyan.. "Dahil mahal na mahal na kita kahit hindi mo alam..."
Minsan nasasaktan ako na sa tuwing magkasama tayo,
Hindi mo mailabas o maiparamdam ang buong pagmamahal ko sayo..
May pumipigil at yun ay ang katotohanang hindi naman "tayo".
At baka, hindi ko alam, may minamahal ka ng iba..
May mga oras na hindi ko na talaga alam ang gagawin ko..
Pero sa mga oras ng pagiisip kong iyon, pinipili ko parin pinagpatuloy ang nararamdaman ko para syo..
At magsakripisyo at wag sumuko.
Mahal na mahal na kita...
Tanggapin mo man yan o hindi, hindi magbabago ang katotohanang minamahal kita ng buong puso..

Senti mode..

alam ko mababaw lang at wala akong matibay na ebidensya.
pero bakit kelangan niyang ireject un?
eh di sana hindi na ko gumawa..
oo sanay na kong nirereject.
at sa tuwing nirereject ako or ung mga gingwa ko..
sobrang sakit sakit saken nun.
inaamin ko, sobra akong sensitive minsan at moody.
pero masakit naman tlaga ung natuklasan ko eh.
hindi ko maikita o maiparamdam sa knya kng gano ako nasasaktan ngyon.
kc wla nman akong karapatan eh.
kaya eto dito ko nlng nilalabas lhat ng sama ng loob ko.
kahit gusto kong magalit sa knya.. hindi ko kya.
hindi ko cya matiis..
nature ko na bang ako lge ang lumalapit?
tipong wla na akong kapride pride sa katawan..
ayoko ng gnito..pero ginagwa ko parin..
nakasanayan ko na atang maging gnito..
dahil ayokong may nagagalit sken..
aykong may lumalayo sken..
ayokong iniiwan ako..
kc ramdam ko sa sarili ko na wala nman nagmamahal sken..
hindi ko maramdaman na may mga tunay na magmamalasakit sken at nagmamahal.
kaya ako nlng lge gumagwa ng paraan para maramdaman ko un sa knila.
masama ang loob ko ngyon..
pero wla akong karapatan..
wla akong karapatan para mag inarte ng gnito.
nilalabas ko nlng sa iyak dahil alam kong eto lng pwede kong gawin.
wla naman akong mkakausap na iba eh.
kundi ang sarili ko lng.
feeling ko ngyon nagiisa lng ako..
isang iyak lng kht papano mawawala din ito.
ni hindi ko nga alm kng nagmamalasakit cya sken eh.
litong lito na ko..
sakit sakit na ng puso at isip ko.
pagod na ko pero tanga tanga ko parin..
tuloy parin ako..

bakit ba lagi nalang ako ang lumalapit?
sakit sakit eh..

manhid niya sobra para hindi niya maramdaman na mahal na mahal ko cya..

hay bkt gnon?

feeling ko wla nman tlgang nagmamahal sken.. feeling ko lng mern. bkt ganon may mga times na sobrang nalulungkot ako? na parang magisa lng tlga ako.. na parang dumadaan o lumilipas lng ang araw ng wlang magandang nangyyre sken. nawwalan na ko ng gana. ngyon, d ko masabing masaya ako sa mga nangyyre kasi may mga bagay akong ginagwa ng wlang kasiguraduhan. hindi ko tlga alm. naguguluhan na ko. at nahihirapan na rin. pero anong gngwa ko? pinagpapatuloy ko parin toh. na kahit papano baka sa bandang huli magiging masaya na rin ako. at dahil nakakaramdam ako ng tuwa kht saglit lng. bkt gnon hindi ako marunong nakuntento sa kng anong mern ako ngyon? bkt ano bng mern ako ngyon para masabi kng dpat makuntento na ko? wla eh. hindi na ko masaya sa trabaho ko. sabay naguguluhan pa ko sa mga ibang bagay na nangyyre sken. sabi ko sa sarili ko, ayko ng isipin mga problema. na dapat enjoy ko nlng mga kasalukuyang nangyyre sken pero may mga oras tlgang napapaisip ako. nalulungkot. nagiisa. walang nagmamahal. bkt cno ba nagmamahal sken? wla nman eh. ako lng nman nagmamahal ng sobra, na umaasang mamahalin din kht papano. naisip ko gusto ko ng umalis. gusto ko ng iayos buhay ko. para may maipagmamalaki na ko. pero may mga bagay na pumipigil sken. mga bagay na d rin nman ako sigurado. punot dulo ng lahat ng ito, gusto ko ng maranasan ang tunay na kaligayahan at pagmamahal at buong pagtanggap sa kng cno ako.

haay i feel so alone... nalulungkot ako sobra.. pilit ngumingiti at tumatawa sa harap ng iba para maitago lng tunay na nilalaman ng puso ko..